BLOG

STOPPEN MET PROPPEN

Ken je dat onderzoek naar waar mensen aan het einde van hun leven het meeste spijt van hebben? In hun top 10 komt in ieder geval niet voor: “ik zou willen dat ik harder had gewerkt”. En toch zijn we allemaal bezig om vooral dat te doen. We zijn zo gericht op wat er allemaal nog moet gebeuren, dat we vergeten te genieten van het werk dat we hebben en de leuke mensen met wie we dat mogen doen.

En dit zie ik bij steeds meer organisaties voor wie ik mag werken. Steeds meer wordt er gepropt en de druk opgevoerd, steeds minder ruimte lijkt er te zijn voor even sociaal contact, rust en bezinning. Terwijl als mensen even hun rust pakken en tijd nemen voor reflectie de beste ideeën ontstaan. En er bovendien ruimte is om bij te sturen bij tegenslag en verandering.blog Kader

blog KaderWanneer heb jij voor het laatst een goede ingeving gehad? Dat was vast op een moment waarop je ontspannen was. Onder stress is ook niemand op zijn best als het gaat om constructief samenwerken... Pas als mensen ontspannen, is er ruimte voor het leuke contact met collega’s2. Dat weten we ergens wel, toch gunnen we onszelf steeds minder ruimte hiervoor. Alsof rust nemen en socializen een luxe is.

Maar dat is het niet. Op persoonlijk niveau start je het burn-out proces op het moment dat je geen ruimte meer neemt voor dagelijkse reflectiemomenten en alle gaten volpropt met ‘moetens’. En organisaties die teveel proppen zijn geen lang leven beschoren omdat hun mensen veel minder opleveren dan ze zouden kunnen. Het wordt namelijk steeds belangrijker om als bedrijf innovatief en klantgericht te zijn, maar dat lukt simpelweg niet als je volgepropt zit.

De vraag is wanneer we dat gaan beseffen. Dat ‘goed werken’ niet een kwestie is van het goed doen in de ogen van je collega’s en leidinggevende en maar door te blijven gaan, maar ook voldoende ruimte inbouwen voor rust- en reflectiemomenten. Ook al zullen sommigen in eerste instantie niet overtuigd zijn van het nut hiervan.

Er is de laatste tijd veel aandacht voor de zogenaamde blue zones – gebieden waar relatief veel mensen wonen die vitaal (heel) oud worden. Naast een zonnig klimaat, gezonde buitenlucht en goede voeding hebben deze zones nog iets gemeen. De mensen die hier wonen, onderscheiden zich ook door hun positieve kijk op het leven, hun manier van omgaan met anderen én hoe ze de tijd nemen voor dingen die echt belangrijk voor ze zijn, zoals familie en vrienden. In Okinawa, Japan, noemen ze dit ikigai: focus op wat belangrijk (in plaats van dringend) en leuk is, en daar echt de tijd voor nemen3. In Zweden noemen ze het lagom, hetgeen zoiets betekent als: precies zo goed/veel als het zou moeten zijn. Welke naam je het ook geeft, hier zie je dat deze mensen iets heel goed hebben begrepen: niet met een volgepropt, maar met een gematigd leven houd je het lang leuk. Zo worden ze daar lachend honderd.

Dus… de volgende keer dat je gaat proppen, denk aan die vitale oudjes en zeg zachtjes “ikigai”, of “lagom” (of “zo is het goed genoeg”). Zo hou je het nog lang leuk!

1 Crane, M.F. (2017). Managing for resilience. New York: Routledge

2 Hulsbergen, M., Bohlmeijer, E. (2016). Compassie als sleutel tot geluk: Voorbij stress en zelfkritiek. Amsterdam: Boom

3 Miralles, F., Garcia, H. (2016). Ikigai: Het Japanse geheim voor een lang en gelukkig leven. Amsterdam: Boekerij.

4 Lagom (uitspraak: ˈlɑ̀ːɡɔm), Zweeds woord met de betekenis: 'bijna perfect', 'voldoende', 'adequaat', 'precies zo goed/veel als het zou moeten zijn'.

 

         Contact

Entypo e7241 32 Sprankel & Co
         Vreelandseweg 65
         1393 PD Nigtevecht

 Entypo e79b0 32Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Copyright © 2020 Sprankel & Co. 

 

Social Media

Entypo f30c0 32 Facebook
Entypo f3181 32 LinkedIn