Licht schijnt door de barsten

cohen cracksTijdens moeilijke momenten helpt het mij om te putten uit muziek en gedichten. Het helpt me om te reflecteren op de situatie en wat het met me doet, waarom iets me raakt. Zo overdenk ik regelmatig de woorden uit het lied van Leonard Cohen, Anthem. Ik vind het elke keer weer fijn om bij deze woorden stil te staan.

Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack, a crack in everything
That’s how the light gets in.

Onlangs raakte een opmerking van een collega onbedoeld een zeer oude wond in mij, een deel van mijzelf dat ik had weggestopt, niet wilde zien en waarmee ik (nog) geen ‘vrede’ gesloten had. Met als gevolg een onverwachte emotionele reactie die niet alleen voor mijzelf, maar zeker ook voor mijn collega niet te plaatsen was.

Mijn werk en mijn collega’s zijn een belangrijk onderdeel van mijn leven. Ik voel een grote innerlijke wil om daarin het beste van mijzelf te laten zien. Het doet dan ook behoorlijk pijn als dit niet lukt. Het makkelijkste is het om voor zo’n voorval weg te lopen, de schuld van wat het met me doet te leggen bij de opmerking en/of bij die collega. Of er gewoonweg vanuit te gaan dat het wel overwaait, alsof het niet heeft plaatsgevonden. Alleen, dan zou ik mijn eigen waarden en dat wat ik belangrijk vind niet serieus nemen. Vanuit angst, bang dat ik zwak zou zijn.

Verantwoordelijkheid nemen en van lastige momenten leren betekent dat je niet die makkelijkste weg kunt bewandelen, maar het vraagt tijd om op de situatie en eigen gevoelens te reflecteren. Hierbij vond ik houvast in de woorden van Leonard Cohen. Dit gaf ruimte om deze oude wond, die de opmerking van mijn collega raakte, te ‘ont-dekken’ en te zien dat juist deze barsten mij tot mens maken. En te zien dat wij allen meerdere kleine of grotere barsten in ons leven opgelopen, dat dit ons mensen met elkaar verbindt.

Uiteindelijk ben ik dankbaar voor dit ongemakkelijke moment met mijn collega en het nieuwe inzicht. Ondanks de grote kwetsbaarheid die ik voelde, heb ik deze ervaring toch met mijn collega’s gedeeld. Eenmaal uitgesproken leidde het tot meer begrip, geruststelling en… lichtheid. Ik voelde me gedragen dat ik mijn onzekerheid en onmacht kon en mocht delen. Omdat ik mijn pijn heb gedeeld, kregen we meer begrip voor elkaar.

Een basisvertrouwen is onmisbaar voor een succesvol team. Het vertrouwen dat niet alleen successen en plezier met elkaar gedeeld mogen worden, maar dat je ook steun bij elkaar kunt vinden, juist als het even moeilijk is. Als dit er is, kun je er eveneens met elkaar op vertrouwen dat je van daaruit kunt komen tot mooie, nieuwe oplossingen en ideeën.

Op wat voor manier bevorder jij als manager een gevoel van veiligheid en vertrouwen tussen jou en je medewerkers? En tussen je teamleden onderling?

Wij zijn benieuwd naar hoe jij de  ‘barsten’ aangrijpt om te ontdekken welk licht erachter schuilgaat!
Deel je ervaring in een reactie op dit blog. Inspireer anderen met je verhaal en laat je door anderen inspireren.